14.9.10

απορίες και υπαρξιακοί προβληματισμοί / s23e9

Χτες το απόγευμα είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με μια καλή φίλη, για ένα θέμα που με έχει απασχολήσει άπειρες φορές και τελευταία και την ίδια.
Πως μπορείς να έχεις σχέση με ένα άτομο, φιλική ή ερωτική, όταν δεν έχετε κοινά ενδιαφέροντα σε βασικούς τομείς, βλέπε μουσική/βιβλία/ταινίες/ταξίδια/τρόπο ζωής κλπ κλπ;

Το μόνο θετικό που μπορέσαμε να βρούμε είναι πως, τουλάχιστον στον ερωτικό τομέα, αν είσαι με έναν άνθρωπο που δεν έχει σχέση με τον τρόπο ζωής σου, μπορείς να έρθεις σε επαφή και με άλλα πράγματα που από μόνος σου δεν θα ασχολιόσουν και να ξεφύγεις λίγο από τον κλασσικό κύκλο ανθρώπων στον οποίο κινείσαι. Οκ.
Από την άλλη, γιατί ακριβώς είναι καλό αυτό; Αυτή τη ζωή που κάνεις δεν επέλεξες;
Πες πχ ότι είσαι με ένα/μια αγόρι/κοπέλα που είναι γενικά καλό παιδί. Ακούει γενικά μουσική, βλέπει γενικά ταινίες, διαβάζει γενικά βιβλία, φοράει ρούχα που σε άλλη περίπτωση θα έκανες πλάκα με τους φίλους σου αν έβλεπες έξω στον δρόμο αλλά γενικά τώρα δεν σε χαλάνε, δεν πάει σε συναυλίες αλλά γενικά για τη φάση μπορεί και να έρθει, δεν μπορεί να κάνει συγκεκριμένου είδους χιούμορ αλλά γενικά έχει τη πλάκα του/της κλπ. Κάνεις κι ένα καλό σεξ, και γενικά είσαι καλά.
Δεν ξέρω αν παρατηρήσατε κάτι στη παραπάνω πρόταση. Λέξη-κλειδί είναι το "γενικά". Έχεις έναν/μια "γενικο/η" γκόμενο/α. Όσο καλά κι αν περνάς μαζί του/της, για πόσο θα αντέξεις; Δεν ξέρω, δεν μπορώ να καταλάβω τα άτομα που το κάνουν, ποτέ δεν μπόρεσα. Αν δεν έχεις τα ίδια πάθη με τον άλλον, την ίδια νοοτροπία, την ίδια ψύχωση πάνω σε ορισμένα θέματα, παρά τις όποιες διαφωνίες που λογικό είναι να υπάρχουν, μπορείς κάλλιστα να κάνεις απλά one night stands με "ωραία τυπάκια", να πηγαίνεις και για ένα ποτό μετά, να κρατάς και μια χαλαρή επαφή και αυτό είναι όλο. Πως μπορείς να κάνεις σχέση με κάποιον που δεν σε καυλώνει και στο μυαλό; Και συγγνώμη αλλά αυτή την ηλιθιότητα του "βαρέθηκα το κύκλωμα, θέλω να είμαι με κάποιον έξω από αυτό" την ακούω βερεσέ. Αυτό είναι στο χέρι σου και μόνο, δεν θα σε βάλει ή βγάλει ο γκόμενος από το "κύκλωμα" ανθρώπων που έχεις σιχαθεί να βλέπεις.

Στην περίπτωση της φιλίας τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα. Δεν μπορώ να σκεφτώ καν επιχειρήματα για να το δικαιολογήσω. Πες στο γκομενικό υπάρχει και το σεξ και αν ο άλλος λέει και μια-δυο έξυπνες ατάκες συχνά πυκνά να κάνεις κουβέντα, κάπως πάει το πράγμα για λίγο καιρό. Στο φιλικό τι; Γιατί να κάνεις παρέα με άτομα που ουδεμία σχέση έχουν με σένα;
Πες ότι είναι συνάδελφος και μιλάς για δουλειά. Μετά κάνεις και λίγο χαβαλέ. Μετά πίνεις και δυο ποτά και λες και καμιά αμπελοφιλοσοφική μαλακία. Μετά τι; Θα μπορέσεις να σχολιάσεις μαζί του το νέο άλμπουμ των Μenomena; Το νέο βιβλίο του Rankin; Την έκθεση του McGinley; Το αν η Helvetica είναι η πιο ευφυής γραμματοσειρά στον κόσμο ή μια υπερεκτιμημένη απάτη; Το σε ποια φεστιβάλ θες να πας τον χειμώνα ή ποιο νέο γκρουπάκι ξετρύπωσες ή έστω ρε παιδί μου τι φόρεσε ποιος στο red carpet των Emmy; Καλά το τελευταίο πες ότι γίνεται. Τα υπόλοιπα; Μπορεί να ακούγονται επιφανειακά, αλλά όταν αυτά τα πράγματα είναι κομμάτια της ζωής σου αναπόφευκτα είναι και προέκταση του χαρακτήρα σου, της προσωπικότητάς σου, του ψυχισμού σου του ίδιου. Χρειάζεσαι κάποιον που να μπορεί να καταλάβει την αρρώστια σου και να ταυτιστεί μαζί σου. Ακόμα κι αν πλακώνεστε όλο το βράδυ για το αν είναι ή δεν είναι μάπα ο δίσκος του τάδε συγκροτήματος. ΑΥΤΟ είναι σχέση για μένα.

Don't get me wrong. Όλοι κάνουμε παρέα με μερικά άτομα μακριά από τη λογική μας που όμως μπορούμε να ανοίξουμε συζήτηση και να περάσουμε καλά. Εγώ όμως εδώ μιλάω για πραγματική σχέση. Ουσιαστική. Σχέση που σε τρέφει. Και το ίδιο ισχύει και για τον ερωτικό τομέα. Πως σκατά κάνεις οποιουδήποτε είδους σχέση με άτομα που κατά βάθος δεν έχετε πραγματικό, αληθινό, ψυχαναγκαστικό even, δέσιμο;

Ίσως να το έχω πάρει υπερβολικά σοβαρά το όλο θέμα και να μην έχει τις διαστάσεις που του δίνω, παρότι το βλέπω αρκετά συχνά πλέον γύρω μου. Απλώς ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω. Ας με βοηθήσει κάποιος.

*κι εκεί που ζητούσε βοήθεια, ξαφνικά θυμήθηκε τα λόγια του μεγάλου:


Και ξέρεις κάτι; Έτσι ακριβώς είναι γαμώτο.


ps.Nα με συμπαθάτε για το τουρέτ, με πιάνει όταν πορώνομαι με ένα θέμα. Ok, ίσως και λίγο συχνότερα.

10 .:

Kathleen είπε...

ola auta pou grafeis ta exw orisei ws tropo zwhs, kalws 'h kakws de kserw, mexri stigmis omws auti tin epilogi exw kanei.. Kai oson afora tin yperteleia/yperswsti ataka tou Hornby, nai re, etsi akribws einai.

South Of The River είπε...

Εν γένει δεν τα λες άσχημα! Αν και κατ' εμέ έπρεπε το θέμα ''γκομενικό'' και το θέμα ''φιλικό'' να είναι διαφορετικά κείμενα. Αλλά πάλι, γιατί όχι... Μαλακίες...

Αν και δεν ξέρω κατά πόσο η σχέση του Χόρνμπυ ισχύει για φίλος. Αυτό το "any relationship" ελέγχεται...

Και σίγουρα θα ξεκοκκάλισες το νέο του βιβλίο ε;

Καλώς σε βρήκα...

Ανώνυμος είπε...

ΠΕΣ ΤΑ ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΟΡΝΜΠΥ ΜΟΥ ΠΕΣ ΤΑ!

biou είπε...

@kathleen: same here dear. και μόνο έτσι πάει, σιχτιρ πια.

@south of the river: καλώς σε βρήκα κι εγώ :)
δεν ήθελα να επεκταθώ πολύ, ένα κείμενο-ξέσπασμα ήταν περισσότερο επειδή είχα πρόσφατη αυτή τη κουβέντα. ο χορνμπυ μπορεί και να εννοεί μόνο τις ερωτικές, έχεις ένα δίκιο σε αυτό, αλλά προσωπικά αυτή του την άποψη την εφαρμόζω και στις φιλικές μου σχέσεις.
(το νέο βιβλίο btw ξεκοκκαλίστηκε τον χειμώνα που μας πέρασε, φρέσκο φρέσκο από τη πρώτη αγγλική έκδοση. αγάπες είναι αυτές, ξέρεις...)

@ανώνυμο: έτσι γαμώ τη παναγία και τα ρέστα, έλα να διαδίδουμε το τουρέτ!

pan pan είπε...

αγαπητη ναγια, παροτι θεωρω τη πλειοψηφια της μουσικης με την οποια παθιαζεσαι ενα ματσο μετρια σκατα- τοσο μετρια που δε βρωμανε καν*- σε θεωρω απ τα καλυτερα ατομα που χω γνωρισει για παρεα. "Ιt' s the attraction..." που ειπε κι η μαργκο τενεμπαουμ, με αλλες προεκτασεις στη δικια μας περιπτωση αλλα καταλαβες.


*το ξερεις πως υπερβαλω

pan pan είπε...

(με αλλες προεκτασεις μεχρι να γινεις η μιλφ που εχω προβλεψει. τοτε το ξανασυζηταμε)

Serpentine pad είπε...

συμφωνώ γενικά, αλλά οκ κοίτα: εγώ με τους δύο κολλητούς μου δεν έχω κοινά.με τον έναν καθόλου, με τον άλλο περισσότερα.παρ'ολα αυτά τους ξέρω τόσο πολύ καιρό, και έχουμε περάσει τόσα πολύ μαζί που δεν θα τους αλλαζα για τίποτα.οπότε στην κουβέντα μπαίνουν οι εξής παράμετροι.πρώτον ο χρόνος,δηλαδή τον πόσο καιρό ξέρεις τον άλλο,δεύτερον το πόσο καλά περνάς μαζί του και τρίτον το πόσο τον αγαπάς.και τα τρία προφανώς αλληλοσυνδέονται.τώρα εσυ θα μου πεις άλλο μια σχέση που έχει θρέψει αρχικά σε μια παιδική και ύστερα σε μια εφηβική ηλικία, και άλλο μια σχέση σε μια ενήλικη φάση της ζωής σου.και θα χεις και δίκιο.τέσπα μεγάλη συζήτηση ας μίλησουμε για κάτι πιο σοβαρό: πόσο γαμάει αλήθεια το νέο των menomena?? :P

biou είπε...

@pan: ένα δάκρυ κύλισε, μια καρδιά ράγισε, μια τρίχα σηκώθηκε. τα λόγια σου με άγγιξαν βαθιά, η ζωή μου άλλαξε.
για 10'' γιατί μετά είπες τα περί μιλφ και θυμήθηκα το πραγματικό μου μέλλον...

@serpentine: απάντησες μόνος σου, ακριβώς αυτό :)
in related news, φίλε πόσο γαμάει όμως!

yourmusicride είπε...

Ρε γαμώτο γιατί να έχεις τόσο δίκιο?

battered couture είπε...

όπως λέω πάντα σε άσχετους που μου τα πρίζουν για το "πόσο δήθεν είναι οι φιλίες πλέον"| και δε συμμαζεύεται, οι δικοί μου οι φίλοι αγαπητέ δεν είναι δήθεν, είναι απλά οι καλύτεροι. σε όλα. αν εσύ δεν έχεις τέτοιουσ στη ζωή σου μάλλον κάτι κάνεις λάθος. over and out. δεν σε είδα να πιούμε καμιά vodka της προκοπης, δεν πειράζει, next time.