AaRON - Birds In The Storm

Τι να πω τώρα για τους AaRON...


Η Wikipedia λέει πως είναι ένα ντουέτο Γάλλων, ο Simon Buret και ο Olivier Coursier, oι οποίοι παίζουν electronic pop και τραγουδάνε στα αγγλικά και στα γαλλικά.
Επίσης πως το όνομά τους σημαίνει: Artificial Animals Riding On Neverland.


Στο myspace τους, αυτοχαρακτηρίζονται απλά ως alternative.


O παραγωγός και δημοσιογράφος Didier Varrod, γράφει για αυτούς στο επίσημο site τους:
"AaRON are a strange band. That is, an unusual duo who make an extended magic act of their magnetic partnership. Simon and Olivier. They are two, and sometimes one and the same. Their sound is mostly unique. Similar in the way they are attracted to danger and creation. Dissimilar in the way they harness this dizziness. Twins who can’t resist the temptation of existing mainly through the beauty of feelings. We’re dealing with romantics here, you see…"


Εγώ θα πω μόνο πως τους άκουσα πρώτη φορά πριν τέσσερα χρόνια περίπου, και συγκεκριμένα το κομμάτι "U-Turn (Lili)".
Και έκτοτε δεν μπόρεσα να τους βγάλω από το μυαλό μου. Είχαν κυκλοφορήσει μόνο ένα άλμπουμ, ομώνυμο, το 2007, το οποίο το κατέβασα και ξεσκίσα. Ξέσκισα.
Όταν διέρευσε το "Rise" τον Μάρτιο, έπαθα ζημιά. Πότε θα έβγαινε ο νεός δίσκος; Πότε διάολε;;;
Όλα αυτά τα έχω πει και παλιότερα, εδώ.


Ο δίσκος, λοιπόν, βγήκε. Στις 4 Οκτωβρίου.
Λέγεται "Birds In The Storm".
Τον ακούς και το σώμα σου παράγει όλες τις χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν όταν ερωτεύεσαι. Αυτό. Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Ξανά.
Εδώ και τρεις εβδομάδες δεν ακούω τίποτε άλλο. Δεν είναι ότι δεν θέλω, είναι ότι δεν μπορώ. Ο αρχικός έρωτας έχει γίνει τώρα αγάπη. (Εντάξει ακούω και Future Islands αλλά αυτοί δεν πιάνονται...)
Το "Passengers", ειδικά, με έχει στοιχειώσει, το ακούω 20 φορές τη μέρα και έχω σπάσει τα νεύρα όλων, "άκου αυτό, άκου αυτό σου λέω, εδώ, άκου στίχο, άκου το μπάσιμο, άκουυυυυ!". Γραφική, ναι, σώπα.


Σε κάθε περίπτωση.
ΑΚΟΥ το "Birds In The Storm".
Και τα φθινόπωρα δεν θα είναι ποτέ ξανά τα ίδια.
You are dealing with a romantic here, you see...