Τώρα ξέρω πως ήρθε η άνοιξη.
Μέσα από εδώ.
The Raveonettes - War In Heaven by flogase
The Raveonettes - Evil Seeds by gulsah turgut
ps. Εγώ διάλεξα τα πιο "σκοτεινά" κομμάτια, δεν είναι έτσι όλο το άλμπουμ, όντως σε βάζει μέσα στην άνοιξη, ειλικρινά. Απλώς είμαι λίγο ανώμαλη. Εντάξει, κι αυτοί δεν είναι και She&Him, οι Raveonettes είναι, μην τρελαθούμε.
ps1. Μετά από 3-4 ακροάσεις, κατέληξα στο ότι είναι ο πιο σφιχτοδεμένος, μεστός, κιθαριστικός δίσκος που έχω ακούσει τελευταία. Δεν καταλαβαίνεις πότε τελειώνει, απλώς και μόνο επειδή κομμάτι μετά το κομμάτι καταφέρνει να σε παγιδεύει και, εβέντσουαλι, να σε ταξιδεύει. Σε σκοτάδι και φως, εναλλάξ. Μέχρι που οι κιθάρες σταματούν. Οπότε κάνεις το, αντικειμενικά, λογικό. Τον ξαναβάζεις από την αρχή. Τουλάχιστον αν είσαι το πουτανάκι των riffs, καλή ώρα.
4 .:
oxi re diaole dialekses ta 2 agaphmena mou. ton exw liwsei ton disko
/ spring is here again, to hell with winter
Ποτέ δε μου άρεσαν οι Raveonettes, και τους θεωρούσα κάργα υπερτιμημένους. Με το φετινό τους όμως σκάλωσα. Βασικά έπαθα σοκ. Από τα καλύτερα που έχω ακούσει στη χρονιά. Ειδικά αυτό το "Evil Seeds". Ίσως τελικά να φταίει το ότι είμαι πουτανάκι των riffs...
Χμμμμμμμ.... Εμένα δε με άρεσε...
Δεν πειράζει, έγραψες αυτό το κείμενο για το Civilian και σου συγχωρούνται όλα.
Δημοσίευση σχολίου